rockstar’a yeni ağıt – sezen budak
birkaç arazi yitirdim iğneli omzumdan
öpsen vanilyalar sıçrayacak
bir o kadar öteden yırtarken damarları
bitişin yan yanaydı çöplüklerde
tıbbi atık deposu pompalıyor lavantayı
sıcak, pembe ve kokusunu saçmayan bir çiçek gibi
siyah ve tenimle cinnet fayları döşüyor
hayalinde sımsıkı ve tam olan
hayallerinse
tıbbi atık deposu pompalıyor orgazmı
halledersin demekle olmuyor
o kadar iyi biliyorum ki
yanında sadece sessizlik hayalim oluyor
ilerleyememenin biçimleniş hali
tıbbi atık deposu pompalıyor asfaltı
yollar şu anda gerisi geriye adım adım
adımlar gürültülü sağanak namludan
elini cebe atan heyecan hezeyanları ve kocamanlaşmış gözler
tanı koymak artık doktorun işi
ritmlerin sapması susmuyor
doktor artık çok geç diyor
tıbbi atık deposu pompalıyor kan gölünü
haydi şimdi kutsal birkaç şeyden bahset
bilirsin tanrıyla aram pek yavşaktır
ses telleri paslanana kadar
bok sinekleri yörüngesine alana kadar
baba yumruğunu sıkana kadar
dead tüfeğinin tetiğini çekene kadar ya da Hemingway
sikten duygularına yenik düşene kadar
ve hatanın tillahını sikene kadar
ama demediğin günlere kadar bekledi
sabrı cephanendi
barikatların sikten sözleriydi
her gün bir diğerinin aynısı diye yakınanlara niyetim
pek bi ahlaklı gibi
bilirsin tanrıyla aram pek yavşaktır
sen düşün ne kadar ahlaklı olacağım
çokça tekrarlara düşüyorum biliyorum,
bitmezlere bitiyor havası katarken
eylemlerimin pıhtıları dökülüyor tenimden ve tonumdan
reflekslerim boyut kazanıyor
insanlara cevap olarak reflekslerimden bile kaçınarak
iradeli sözler inşa ediyorum
bomboş gözler ve
tik-tak diye değil (…) diye atan saatler gibi tepki elde ediyorum
tıbbi atık deposu pompalıyor rüya
-günaydın hayatım
-artık mutlusun değil mi
-rüyamda bile görmedim.
sezen budak
