Yol
Yolculuk kendime değil
Sensizliğe
Gündoğumu zamanlar
İçselliğimin mavi yüzü
Çekmedi kendine seni
Karadelik yüreğin
Kusuyor siyahı
Güneş olsan
Damlası düşmez üstüme
Acıdan beslenmez ruhum
Yüreğimin kırıklığı yüceliğinden
Mutlak Tin sevicisi felsefen
Kuyuya çekiyor seni
Bakmayı bir bilsen yıldızlara
Göreceksin yüreğimin gözünü
Ve şimdi
Bozkıra veda zamanı
Yeşil rengin izini sürerken
Varmalı aşka
huriye şahin
