ABLAM DEĞİLSİN SEN BENİM
Yuvası yok olmuş bir kuş gibiydim
Uçmuyordum,
Savruluyordum boşlukta
Seni gördüm
Bir sığınak, bir yuva, bir can gördüm
Ama ulaşamıyordum sana
N’apalım meşgulsün hep
Sana olan aşkımı ilan etmeden önce
Sesi kısık bir kuğu gibi
Dolanıyordum etrafta
Açtın sonunda
Duydum o nehir gibi sesini
Ve çıktı ağzımdaki o sözcükler
Ama sen güldün
Hormonalliğe bağladın
Bendeki o yanan cevherin farkına varamadın
Ah yüreğim ah
Anlatamadım belki ben sana
Ama senin kararın kesin
Ablam gibiymişsin güya sen benim…
Hayır!
Ablam değilsin sen benim
Yaş da neymiş
Yaş dediğin soyuttur soyut!
Neyse
Böyle oldu işte
Ok çıktı en azından ağzımdan
Bakalım artık önümüze…
koray saatçi
