şiir
69 – spastik serçe

karanlık sularını içtim hayatın
efsunlu memelerinle dirilt sevincimi
terli vücudun bir mum gibi erirken üstümde
kaçma teni kaygan balıklar gibi
oysa
ne deli seviştik mehtaba karşı
dayayıp iki bacağını omzuma
keşfe çıkarken cenneti
içtim göbek deliğinden şarabı
ve sıkarak memelerini usulca
indim gizli vadilerine
bade gözlerinle süzüp kamışımı
ısırırken dudağını
içindeyim
kocaman bir evrenin
altmış dokuzdan tavşan mı
yoksa
hırçın bir aygırın inlemeleri mi
sen yeter ki iste
her gün beceririm seni ben
spastik serçe



