şiiryayınlar

oksijen – zülal arıman


Oksijen

Oksijen bağlayıcıdır
Yıkılıyorum onun 5 saniyelik yokluğunda
Ama böyle olmasaydı bile
Kehanetim kendini gerçekleştirirdi
Elbet bulurdum ona dışarı çıkacak bir gedik
Esamesi okunmazdı artık
Rüzgardan aşınmış
Heybetli kayalıkların
Dere yatağına kurulmuş evleri
Akıntı alır giderdi
Bense denize ve okyanusa ihanet ettim
Her şey tümüyle bir ormanın lütfuymuş gibi
Deniz kumundan yapılmış duvarlarım
Ekosistemini kusmaya başladı
Elbette kurtaracaksın canını;
Bir yılan gibi yerin altına kulak kabartıp
Sarsıntıyı hissettin

Kutsal kitaptaki dağ tasvirine biraz öykünürsem eğer
İlhamımı göklerden almışsam mesela
Keramet de göklerdeymişse meğer
O zaman tüm parçalarımı
Sebat etmiş bir gülümsemeyle
Toplarım ahiretlerin birinde
Ve
Bir ahiret yoksa bile
Onu yaratmalıyızdır işte bu yüzden

zülal arıman

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu