ESSİTALOPRAM
Çok sevgili Essitalopram’a
Karanlık gecelerin
sessiz yolcusu,
damarlarda ince bir ışık gibi
yayılırsın.
Kimine umut,
kimine nefes,
kimine de yeniden
“yaşamak” dersin.
Beynin kuytularında
sessiz bir bahçıvan
serotonin dallarını budar,
kırık dallara su verir,
çiçek açtırırsın
unutulmuş baharlara.
Ne bir şairin kalemi,
ne de bir hekimin reçetesi
tek başına anlatabilir seni;
sen, göğüs kafesinde
fırtınayı dindirip
yağmurdan sonra açan
bir gökkuşağısın.
Çok iyi değilsin kabul
Ama ideal bir başlangıçsın
ramazan çetin
