mavi yüzük – hüseyin r. altun

ben abdestimi güneş ile alırım alnımda durur izleri
yamyam kabilelerin namert zıpkınları eşlikçimdir muhtelif yerlerinde bedenimin
şehadet parmağımdaki mavi yüzük kışkırtır bütün müminleri

çünkü meydan okudum ametalik diktatörlerinize
bölük bölük duygular kuşattı ilmin şehrini sonra
yerle bir ettim itidalden surlarını
derme çatma bir darağacı
ben yaptım
ödleği, bilgeyi ve vakuru tek urganda boğdum

delikanlı duraksamaz
plan yapmaz
ya huruçtur aklındaki ya da kapıyı kalkan eyler kendine

mavi yüzüğü Haliç’e fırlattım
“benim” diyen gülleci altında kalır
zıpkınları tek tek çıkarttım
“benim” diyen cerrah masada bırakır
tek başına kaldım ilim şehrinin ortasında
duvarsız, düşmansız ve yalnız
şehadet parmağım artık çıplaktır

hüseyin r. altun