kuyu – özlem sat
“Suskun insanın içi sözcük kuyusudur.”
Hasan Ali Toptaş / Geçmiş Şimdi Gelecek
Karanlık susmalar,,, dipsiz, edepsiz konuşmalar peşimde
Kuytu kenarlardan, yılışık bakışlardan koşarım kendime
Islak bir uykusuzluk, çıplak bir duygusuzluk bekler beni
Sağırlaşır sevişmeler bir kuyunun içine düşerim,
düşer erim, eril bir dişilikte biterim
Çok derin susmalardan çok dilsiz konuşmalardan geldim, üzülmeyiniz efendim
Bir kova atsalar kuyuya içinden kurumuşluğumu
çıkarır, asarsınız balkona
Kendimi bağlasam kovaya takılsam ucuna
sözler çeker, içersiniz kana kana
İçerisi kaygan zemin öteye ittirmeyin! girilmez derinliğim!
çıkılmaz ipliğim. Serin, için, girin, çıkın…
Yeterince isterseniz kuyuda kova, kovada ip olur gençliğim, üzülmeyiniz efendim
Gecikmeli beklentiler içindeyim kuyunun koyusunda
çekilen kısa filmler insan içimliğim hepinizin ağzında
üçüncü sayfa haberlerisiniz bacak aramda
akarsınız gövdemin tarlasına dibine kadar ba(s)tırılmış çamurunuzla
Boğulurusunuz suyumda yatağım boyunca, aman bulaşmasın şöyle buyurun efendim
Tuğlalar örsem kuyuma kazınan yanlarıma, yaralarıma, yarınlarıma,
harcandığım zamanlar harç olsa en sağlamından aralarına
Benlik çıplak, dikenleriniz batsa da acıyan her yanıma
suskun sözcükler kuyusundan bir el uzanır karanlık yanınıza
İçinden sade ve sadece insan çıkacak yolunuza, korkmayınız efendim
aralık / 2023
özlem sat
