kemik ve kan ve rahman ve rahim
medeni kanunlarca ölmek varken sen görgüsüzce yaşadın*
bir kasıkta terledin, kocadın tebrikler anne
penis sevdana ve dini bütün davana beni helak ettin
gramajımdan biraz daha ağırım, fark ediyorum; yaşamak konusunda pek mahirim
sonralarımızla ne yapılacağını biliyordum önceden -eksi hâldeyim-
kimliğimi görmek isterken kimsesizliğimi gösterdim insanlara
artıyorum sanmıştım meğer eksiliyormuşum kendimden
insan; yarıda kalmış zevklerin devamıdır
sen’inle başbaşa kaldın, kılcal damarlarından ölüyorum
ağlasam her şey hiç olacak belki yahut vatan doğrulacak oturduğu yerden
elimden bir şey gelmiyor biliyorum
yetersizliğimle yüzyüze geldim, hissettim hissettim histeri
doğmuş olmanın tesadüfünü ciddiye aldım
natalizm göçtü yenisine antisini koydular
çoğalmak ama rıza almadan, görmeden
hınçla, kinle, çirkinlikle geçtim döllenmeyi beklediğim sırattan
boşluğuma neden, yokluğuma beden aradım
anne! sen çocuk doğurmanın acısını seviyorsun ve nizam
yüzümde memnuniyetsizliğine yer yapmış ifademle
düşük ihtimalle yeniden bileneceğim
fedan halkındanım, sırtımda ‘tanrıya aittir’ kaşe yoktur, iştara kanım yabancıdır
yakubu tanımam, biri dışında diğerlerini sevmem
hayat felsefem, düşünsel çilem; denklerin savaşmasıdır ve riya
sevdiğin çocuklarından sonra beni çağır
ben-i çağır kervanı, misilleme, anomi, şimon, levi veya levhi mahfuz
olmamışlığıma bir sebep arıyorum
var olmam istatiksel kaza olduğu gibi yok olmam ebuzeri gaffari
duygunun aritmetiği, tanrının sonsuz yalnızlık yazgısı, sisifosun sonsuz ağ(ı)rısı; kendilliğiyle ilintili kader röntgeni
günlüğüne adımı tuttur please
birtakım yenilgiler sodom, gomore
onların ilahı taş, senin?
para,
ihtiras,
silah,
iktidar – muktedir
psikozik hezeyan ve lâ
tam isabet edecekken, istekli yerim vulvasına,
uyanıverdim ve merhaba
karanlık bizi görünce korkar, çoğunluk olduğumuz için aydınlıktan korkmayız ve teşekkürler
ali fırat akdemir
