aushcwitz’ten sonra şiir yazmak barbarlıktı,suriye’den sonra sadece kara bir leke. / enes eşkin

                                     saniyeler sonra çocuk kanla tanışıyor,
                                     düşen bomba annesiyle kardeşini ayırıyor. *

acıyı nasıl geçirirsin onu bilmeden ve
toplama kamplarında esir düşenleri görmeden
neden yazıyorsun diye sormak acizliktir
tutunmak için hiçbir neden yok iken
depar atarak uzaklaşır var olmayan insanlık
silahların arasında. kollarda kelepçeler.
utanç, hepimizi ağlayarak izliyor
iç içe geçmiş camera obscura’dan.

sokak duvarlarında arapça kelimeler
özgürlük diye haykırıyor
sen emperyal takım elbiseler içinde
gezmeye devam et.

sular altında kalmış halep
enkazın beşiğinde yer sarsıntısı
kalbin nasıl izin veriyor olanlara
tarihin, öfkenin tarihiydi. lütfen susma.
kalk ve savaştan hesap sor.
ölenlerin hatırına.

medeniyetin başını kesmiş kan
üzerine kurulu düzen. elde kalan parçalar.

çadırda yaşayan çocuk
eksi beş derecede sırtında palto yok
çıplak ayaklar ve etsiz vücut
oynadığı oyunlarda
derisine kazımış acısını
nehrin tabanında değilse, kendini
şanslı sayıyor. ah çocuk. yumruğunu sık.

peki ya şimdi kim silecek dört bir yana
dağılmış olan halkın kederli bakışlarını,
kim dindirecek bir ailenin yaşamak
için çektiği ıstırapları?

*Kezzo – Suriyeli Ali

enes eşkin – kış başında gravöl

klaros yayınları – grunge serisi / 2022