şiir
doppler – can taşan

karıştırdığım sayfalarda bulunmayacaksın.
en azından göz attım.
altında da izine rastlayamazsam kanepenin
bir an uyduracağım zamansızlığına. bir de zemin.
mucize, yarıkların bir araya geleceğidir.
tonu gitgide törpülenen kelimelerini hatırladıkça
yaprakları dökülen çınar gibi derin bir nefes alıyorum.
yüzün çay karanlığı, bazen alacaya dönerdi.
tahta kokusunda gölgeler. birazdan dansa kalkacaklar.
ayaklarım takılıyor. yolu gösteren kedi gözü.
parmak işaretinle dümenini sana kırdı.
son dönüşünü yaptın. nefes verebilirim.
bira yorgunu cadde. yarına dikiliyor kirpiklerim.
yıldızlar kızarırmış,
doppler etkisini uzaklaşmandan değil,
kamyonların ninnileriyle öğrenmiştim.
19.12.2023 17.38
can taşan



