şiir
taşşak çeneli adamlar – varsa pandomim

Ne de pis sırıtıyor
Taşşak çeneli adamlar
Zaman ve onun ağırlığı
Kaburgasında
Tam ortadan ikiye ayrılıyor
Bir de lades kemiğini
Koşuyorum: su sığ, deniz koyu
Koşuyorum: evde ocağın altı açık
Koşuyorum: kapı kilitli, kapı çelik
Koşuyorum: anahtar paspasın altında
-anahtar deliğinden izliyorum bu hayatı-
Çenesinde saksafon çalan
Gamzesi olan adamların
Ellerinde paranın kokusu
Kahkahaları bir camı kırıyor
Dışarıda sesler cılız, sessizlik bozuluyor
Kaçak et kavgasında iki keş
Keşmekeş bağrışında
varsa pandomim



