kurak yerleri acıyor anıların – erman şahin

yorgun akşamlar birikti
eve dönüş yollarında
kimse sokağının yıkık yerlerine
yama yapmıyor

iki kelamı yok
teninden başka gidecek yeri
olmayan yüzlerin

unutan ve unutulan ne varsa
aynı karanlığın rahminde nefes alıyor

anısı biz değiliz
griye çalan şehirlerin
“den” ve “dan” haliyiz
bütün ayrılıkların

yalnızlık şekil almıyor
duvarlara sıkışan düşlerin yanı başında
uzun mektupların kamburu
seni anımsatan
biçimce olumlu anlamca olumsuz cümleler

beyaz bayrak çekiyorum
güneş doğunca gözlerimin ortasına
iki göğsünün arasından çaldığım kokunu
helal ediyorum bütün şiirlere

ayrılık çok edebi bir terim
biraz da coğrafik

kurak yerleri acıyor anıların

erman şahin