kiss me bebeğim kiss me – pınar dinçata
Münzevi bir ikilem bu kasıtlı
Kafa tutan tüm bu sıkışmış lakırtılara
” Yazılması gereken her şey yazılmış
Söylenmesi gereken her şey söylenmiş “
Dedi adam.
“Şekil değiştirir her şey.” dedi kadın
Sevginin nefrete dönüşü gibi
Varlığın yokluktan alacağı gibi
Kederin sevince gebeliği kadar sahici
Benim sana şehvetim
Ayaklarımda yorgun tabanlar
Tavanlarda insanlığa kahkaha atan sivrisinek
Vızıltılardan emdiği kanın A rh pozitifliği
Aşağıdan bakınca bir sivrisinek ne kadar siyasi
Sancıları bulantıları kalmamışlığı kendine
Söylesene aşk şiirleri yazacak kadar her şey yerli yerinde mi?
Özel konumumda üç tarafı kansızlar varken
Dağlar kıyıya küskün uzanırken
Yorgan niyetine ört aşkları üzerime
Kutuplardan basık ekvatordan şişik
Amansız bir delirium kimliğimde
Milenyum bilezikleri Çocukluğum
Hıdrellezde kuma imza günleri çizerdim
Şairliğin bu kadar acı olacağını nereden bilirdim
Kiss me bebeğim Kiss me
Sözcükler anlatabilmenin çeyreği hükmünde
Çeyreğinde midelerimize gömdüğümüz
Aşk kırıntıları
Salyangozdan hikayeler
Kirlenmiş geçmişler biriktirdiğimiz bir gecede
Sofada uzandın kanepeye boylu boyunca sen
Ben diğer bir kanepeden
Yüzündeki keskin çizgileri dikizliyorsam
Sessizlik hakimken yanına sokulup
Diyecek pek bir şeyim yoksa
Derinleşemiyorsam boğulma korkumdan
Git ulan da dedirtmiyorsa insan olmak
Ne kalır ki elde Kiss me bebeğim Kiss me
pınar dinçata
