kırıtkan kons – ekrem acar

sürüp sürüştürürüz güdülerimizi
kırıtkan güneşten süzdüğümüz

kırıtkan sanırız güneşi

takıp takıştırırız yüzümüze
kesif birer pavyon gibi
kulaklarımızı

gözlerimiz hatları görür
dış kenarlarını
içimizdeki inlerin

konsomatrisiyiz kendimizin

ekrem acar