şiir

karşıkonulmaz – sadece kinyas

Ama onlar anladı
Onlar son serüvenlerini
Son nefeslerini çekerek
Yavaşça sindirdi

Biliyorum. Aması yok!
Yok hiç telafisi
Tadı acı.
Suratın ekşi
Karşısında hayatın.

Bir heykeltıraş’ ın eseri
Beden dediğin şey

Ruh dediğinse
Elenmiş karanlıktan kalan hüzmeler.

Son seçimim
Bu rüyaları şekillendiren
Gördüğüm şey kâbuslardan öte

Dans eden kefenin ardında
Soğuk morg ışıklarının altında

Senin diğer yanınsa
Ayağı tökezleyen
Pes etmeyen bir fani

Her adımında
Her anında
Gün olur. düŞer
Gün bİter usanır

Güldüğünü sandığın sıcak ortam
Gece yarısı
Ağladığın başında
Isınmayı unuttuğun
Alev aldığın bir ateş

Küllerin çiçekten vazolara hapis
Düşlerin dumanlarla karışık

Öğren bunu
Korkman gerekiyor
Tanrın asi ve hırçın

İsmim boğazıma takılır kalır
Mahlasımsa
Kulağımda çınlayan iblisin fısıltısı

Her şey bir kere başladı
Her şey son defa oynandı

Tekrarlanan bir dünya
Tekrarlanan bir yazgı

Koru kendini
Alma sakın yara
Düşme sakın yere
Gitme sakın bir daha

Ağır geliyor bu gerçek bana
Lütfen uyandırın beni

Beni bekleyin.

sadece kinyas

fotoğraf : https://www.instagram.com/lucraste/?igshid=NTc4MTIwNjQ2YQ%3D%3D

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu