hüzün – sude nur uluer

Asitlenmiş ilham uyuştururken ruhumu
Tüm dileklerimle bok yoluna gitmesini diliyorum
Ve çok dozda alınan bir yeşil ruh
Hayatıma renk katmayı ihmal etmiyor manzaranın ketum taşlarında
Güneşin batışını izlerken
Ve hayatımın ne denli gereksiz olduğunu düşünürken
Kafamın içindeki gökyüzü, duman sarıyor kanlı bir çarşafta
Ekşimsi bir tat bırakıyor
Ama hazzımın en zirvede olduğu noktadayım, bunu bilmiyor
Varlığına inanmadığım ilhamı savunanlar ile aynı yerdeyim
Abes beyinli hamam böceklerinin içindeyim
Kendi etini kesip herkese uzatan bir kadının karşısındayım
Bu kadınla sevişmek isteyen pörtlek gözlü adamın ise yanında
Arkadaki trans, varlığı olmayan ilhamı katletmişim gibi davranıyor
Elindeki uyuşturucuya devam edince ilhamın olmadığını söylüyor
Tanrının yanan küllerinden doğan kadın, şiirlerimi okumamı istiyor
Bir müddet sonra da dalgasını geçiyor
Saçma bir kabusun içinde olduğumu anlamam beş dakika sürdü
Seni anlamamsa
Bir limitin artı sonsuza gitmesi kadar hüzünlü
sude nur uluer



