asidik aşk – kağan susam

sen hep mükemmeli arardın,
ben uykulu gözlerimle masanın üzerini kurcalarken.

içinde olduğum o müthiş bataklığı özlüyorum zaman zaman.
şimdilerde daha bir boş ve anlamsız her şey.

o yüzyılda bir gerçekleşen
ve
beni darmaduman eden
aşkı bekliyorum.
herkesin dilinde sakız ettiği,
doğru insan vücuduna oturmayan aşkı.

kırımızı loş bir odada,
ellerinin tenimde bıraktığı yangın ve
gözlerine dek vurulduğum kadın.
kandan bozma ojelerinin tenime tesiri tarifsizdi.
sen şifacı
ben en azından bir insan

doktor ne diyor bu hastalığa bilmiyorum,
kan kusuyor adamın teki geceleri,
gençliğinde kullandığı maddelerin etkisinde hâlâ.
asit damlamış kağıdıma hiç fark etmemişim.
burnundan kan damlıyor parkeye hiç fark etmiyorsun.
çıplak ayaklarıyla bir vals sergiliyor bize,
sarhoş ve keşler ordusu biz dediğim.
o müthiş o ulu kadın ve
o görkemli vücudu.
sıcak teni ve yeni doldurulmuş şaraplar,
ASİDİKsi adını vermişler sen doğduğunda,
evet sevgilim dudakların lsd gibi hatta
daha zehirli ve halüsonejik bir madde.

dengesini şaşırıyor adam.
doktor hâlâ bir cevap bulamamış hastalığına.
bant çekiyor kanayan yaralarıma,
en az ben kadar kanayan gece.

kağan susam