düşen balon – ali özgür istemi
on dört bayram gördüm içerde, ön dişlerim söküldü
kuyruk tüyleri dökük tavus utancı yaşadım konuşurken
gülme pratiği yaptım aynada, üst dudağımı hareket ettirmeden
…
eski zarboydu babam
üniformasının kabartma yıldızlarıyla oynadığımı hatırlarım
ve görevden geldiğinde silahını iki elimle
çekmecesine taşıdığımı
birinci özal döneminde görevi düşürülür*
kütüphane memurluğuna atanır çanakkale’de
geçim söz konusu olur, istifa edip izmir’e döner
tepecik genelevi yanı taksi durağı
gece şoförü olur yıllardır
esrara başlar, kadınlara düşer
ailenin dağılmasına kadar gider bu süreç
….
tuvaletimi tek başıma yapabilmeyi öğrendiğim zamanlarmış
deliğinden korktuğum için kenara bırakırmışım dışkımı
sonra parmağımı banıp yazarmışım duvara
dörtlük şeklinde, fakat belirsiz
‘adam olacak çocuk bokundan belli olur, bizimki de şair’
dermiş annem, her defasında duvarları silerken
…
annem otuzundan sonra aklını yitirdi
yüzünde karahindiba tüyleri terleyen ergendim
hala gözümdedir hastaneye kapatılırken direnişi
‘allah aşkına, yapmayın!’
gittim kollarımı kestim, sonra göğsümü
hapçı oldum, kapkaç yaptım, gündüz tufasına çıktım
banyoların havalandırma camından sızdım içeri
bir keresinde hıdrellez ertesiydi
girdiğim dairenin salon köşesinde
çakıl taşlarıyla örülmüş ev dileği modeli…
annem de bunu hep yapardı
bahçesine oyuncak arabamı koyardım.
annem otuzundan sonra aklını yitirdi
hırsızlık için girdiğim evde ağladım.
*1980 askeri darbesinde ihraç edilip daha sonra affedilerek göreve dönen polisler hakkında özal hükümetinin aldığı karar.
ali özgür istemi
