tanrı’ya yakarış – araf iravul

Kadıköy; birbirinden farklı insanların bir araya geldiği modern bir köy. Kimseye güven olmuyor bu köyde. Aslında şehrin tam da göbeğinde. Kardeşler kalleşlik yapıyor ama kalleşler hep kalleş. Kim iyi, kim kötü? Leş kargası misali çökmüş sistem başımıza. Kötü olan havalı, iyi olan aptaldı. Pusuda bekleyen çakallar, kendini çakal sanan aslanlar. Vahşi yırtıcılarla doluydu etrafımız ama hayvanlarla bi ilgisi yoktu.

Bebekliğim, çocukluğum, gençliğim; ne kadar da hızlı geçti zaman. Sevdi mi beni acaba babam? Cevabını bilmediğim bir sürü sorum var. Acaba cevapları nerede, peki ben neredeyim? Kendimi arıyorum. Bulursanız söyleyin, geri gelmesin; ben kendimi kaybettim.

Cennet annelerin ayaklarının altındadır. Babalar ise çiçeklere sırıktı. Kadın üremeyi sağlayan, devlet kuran, barış imzalayan, savaş başlatan, devlet yıkan; birçoğu yılan. İnsanoğlu her şeyin başlangıcı ve sonu. Annem bana hep kötü arkadaşlarından uzak dur derdi, ben ise arkadaşlarımdan uzak durdum. Çevrenizdeki kişiler arkadaşınız mı yoksa sadece tanıdığınız kişiler mi?

Erkek olmak sadece sikinin olması demek değildi. Öyle düşünüyorsan sikinle avun. Kadında bir çukur, erkekte bir uzantı. Hepsi de birbirine bağlı. Annenin bulunduğu bir evde ev işi yapmazsınız değil mi? Çünkü bu size göre sizin işiniz değildir. Ama evine gittiğin bir kadının bacağını açmasına bakar götünü yalaman, zaten sen oradan çıktın. Süt gelmeyen bir meme ne işe yarar, onun için bile canını verenler var. Annelerine su vermezken göt veren canavarlar. Dudağına değince ne olur ki bir kadının göğüsleri? Yaşamak için emdin annenin memesini, ama zorlarsan verebilirim penisimi.

Yaşım büyük diye her şeyi ben çektim bazı dönemlerde, burası gerçek hayat ve yok perde. Dokuz yaşında ailemin dağılması da benim suçumdur kesin. Babam anneme vurduğunda annem, babama bıçak çekti diye mi suçluydu. Az oyuncağım vardı belki de ben oyuncaktım. Ailem gitti, geriye ne kaldı? Yaşıyorlardı ama herkes uzaktaydı. Yine ben tek başımayım.

Sanırım tüm değerli şeylerden bahsettim ya da ben bahsettiğim için değerlendiler. Bugün de bir şeyler denedim, kendimi affettim. Denemek istedim çoğu şeyi, denedim ve şimdi keşin tekiyim. Sevilmeyecek şeyler yaptım, sevilmeyen adam oldum. Bir kız sevdim, artık jagged benim adım. Üç yıldır sokaktayım, hâlâ adam olamadım. Birini aradım, kalabalığın içinde yalnız kaldım. Maddeye savaş açtım ve maddeye başladım. İnsanlardan kaçtım, insanlıktan çıktım. Bırak beni Tanrı’m, ben insan olamadım.

araf iravul