ave satani – alpay eglenen

Üst kat kilise, alt kat tiyatro salonu. Salonun rafında kiliseden alınma, bir oyunda kullanılma ve ardından orada sergilenme bir haç. Retinama düştüğü gibi algıladı beynim onu, ters. Şeytan bir ortama girince döner haç, ters. Zihnimde çalmaya başladı Ave Satani. Hani şu Kehanet adıyla anılan The Omen filminin Jerry Goldsmith tarafından bestelenmiş soundtrack’i. Tiyatronun köpeği geldi ve filmdeki şeytani köpekler gibi gözlerimin içine baktı. Vladimir Nabokov’dan Lolita’yı okumaya başladım. Bir günahkarın itirafları. Radyo açtım okurken, Türkiye’de yasaklı TuneIn’den ve Björk çıktı karşıma. All is Full of Love çalıyordu. Aklıma Stigmata geldi çünkü Björk orada da çalıyordu. Stigmata da bir Hıristiyan korku filmi. Satanik, punk. Kitabı bıraktım. Radyoyu kapattım. Sikeyim aşkı. Gregorian’ın Ave Satani yorumunu açtım. Şeytan yaşasın! Kaotik trafik, 112 ışıkları, siren sesleri, yorgun ve gergin yüzler, tartışan diller. Bir şeyler oluyor dedim kendi kendime, otur dinle. Asıl olan bilincin öznel deneyimi değilse ne? Ya şeytan iniyor yeryüzüne ya da doğuyor içimde. Facebook komplocusu amcamı hatırladım, “Deccal gelmek üzere”. Hepinizden farklıyım, üstünüm ve kullanıp atarım. Severim bazen bazılarınızı ama kısa bir süreliğine. İzin de veririm bilgeliğimden yararlanmanıza ama almazsanız bana ne! Bak şu dudağımın kenarındaki gevşemede vücut bulan kibre. Layık görüyor musun bunu kendine? Vazgeçebilir misin kanatlarından Angel-A gibi? Ama onun gibi başkasına aşktan değil, kendine tapınmak için. Aratabilir misin birilerine 112’yi ya da arayanları görmezden gelebilir misin? Sessiz kalabilir misin yenen haklara, yanan ormanlara ve akan kana? Ben yapıyorum sanıyorsun onları değil mi ve sığınıyorsun yaratıcına? Beni maddi haz düşkünü aşağılık biri, onu ise kocaman kıpkırmızı ve senin için atan sevgi dolu bir kalp sanıyorsun. Oysa gördüğün tüm bu neden sonuç ilişkisi, ben dahil, onun ilk dokunuşunun eseri. Gel, beraber yiyip bitirelim başını. İşletelim kendi kendini imha ediş planını. Bak ne güzel dönüyor beton bedenlerde ışıklar, sirenler ve çığlıklar konserlere taş çıkartıyor, deccal iniyor, kan kuruyor, yaşam bitiyor, bilinç sönüyor. Şeytan bir karadelik ve Tanrı’yı yutuyor. Huzur. Ave Satani!

alpay eglenen