tümevaramayış – hüseyin r. altun
bugünkü eşlikçilerim
kuvvetli rüzgar
ağaç hışırtısı ve denizin geveze sesi
suratıma bir tokat hışmıyla yönelen
dalgalardan kopan tuzlu su damlaları
ve mağrur geri dönüşleri akdenize
benim yalnızlığım
bu kıyıların
ve geride bıraktığım bozkırların
ve çekindiğim kuzey buzullarının
müşterek eseri
yalnızlığım akdenizin muhtelif ve antik yerlerinde
aldırış etmeden macera dolu afacan denize
cayır cayır yanan grejuva ateşidir
hüznüm ise saklı vadilerde
sakinlerinin yerini sır bellediği
şarıl şarıl akan derelerdir
ve kirlenir
çamaşırlarını ve bedenlerini yıkayan kadınların elleriyle
edebim osman’dan
kibrim onun ailesindendir
sefalet ahbabım
eşref-i mahlukat evladım gibidir
mizacım garip
dilim bir acayiptir
asabiyetim 20. yüzyıl Türkistanına imrenir
ve ben
ve yalnızlığım
ve paramparça kişiliğim
şişelerdeki gemilerdir korunaklı
apayrıdır birbirinden
çakılacak kumlu ve konforlu bir sahil arayışında
varlıklarının zıtlarıyla çepeçevredirler
kalemimin melodisinde hasret giderirler
benimse kalemim kemiğimdendir
silgim onların iliklerinden
aortumdan damıtmadır kalemimin mürekkebi
paramparça kişiliğimin her vuslatı
ömrümden misliyle koparır
ve beklenildiğinden de acılıdır
daha da yaklaşırım beklenen sona her buluşmada
daha da yaklaşırım iddia edilen huzura
arzumun ve korkumun istikameti paraleldir sonsuzluğa
hüseyin r. altun
