yırtıcılarım II – alperen iri
tüylü bacaklarını öptüğümde anlıyorum, işte, burada aşk; tüm kâr hesapları lanetli geliyor mideme senin cennetindeyken.
bu gece
acın aşağılıyor beni, ne zaman mide ağrısıyla kıvransak yatağında uyumak için, düşmanınmışım gibi gülmek istiyorum sen düşünce.
uyurken
böyle gecelerde yeni görüntüler okunuyor bana: yatağını çevreleyen dismorfik arkadaşların ve dişi ginsberg’ün perileri giriyor aklıma.
diyorlar:
“bir deli olacaksın sen.” hayır, evet, belki umursamıyorum bismarck’ın politikalarını ama yakın da değilim deliliğe. gerçekliği manipüle etmeyi seviyorum sadece.
biliyorum
görmek istiyorsun erkeklik dağlarımı o sabah. ve utancımı almak levyemden tutup, adını temizlemek için kanını yalayacaksın üzerinden.
ama
bir aziz değilsin sen ve daha hızlı büyüyemiyorum ben: “büyü artık!”: minnettarım zihnime verdiğin takribi otuz senelik yakıt için.
umalım ki
tüm çıplaklığımla karşına çıkacağım, ve bir gün soğuk bedenini kucaklayıp yedi vakit sonra seninle aynı yaşta olduğum ilk gün gezdireceğim seni.
uyanacaksın
bedenim altında evrene dek büyüyecek ve toz gibi küçülecek. aşağı bakacağım: “dudaklarının aldığı şekli seviyorum.”
o sabah
tüylü bacaklarını öptüğümde anlıyorum, işte, burada aşk.
alperen iri
