bu mezarda herkes herkesin cehenneminde – etkin garip

Bu mezarın içinde mutlu değilim anam babam
İmkânsıza yakın bir düş kurdum bir o kadar sıradan
Güzelle çirkin iç içe girdi
İyiyle kötü gerçekle yalan
İnanır mısın
Acizliğimle gurur duyuyorum
Tahakkümsüzlüğüm ve güçsüzleşme çabamla
Ortaçağ karanlığında oluyor olanlar
Tiksiniyorum insanların iki yüzlü olanlarından
Yaşayamayan işçilerin öfkesiyim
Geçinemeyen öğrencilerin
Barınamayan yurtsuzların
Bu mezardan hiç umudum yok anam babam
Kopardım kalbimi yaşayan ölülerden
Ölü taklidi yapan yaşayanlardan
Hepsinin köküne kibrit suyu
Hepsinin suratına balgam tufanı
Hepsinin tapınağına dinamit
Hepsinin ocağına ah ağacı
Bir kez daha düşmeyeceğim o tuzağa
Tüm güzel zamanını satanlarla olmaktansa
Kelebeğin ömrüne razıyım
Bu mezarda herkes herkesin cehenneminden sorumlu
Birşey söyleyebilir miyim
Birşey söyleyebilir miyim
Diyor bir kör
Yalnız ben duyuyorum
Yalnız ben duruyorum
İstediği bir bardak sıcak çay
İşte anam babam
Bu mezarda bu binlerce körle
Bu binlerce sağırla
Tam burda ayrılıyorum
Ayrılıyorum ortadan ikiye
Muhammed’in Allah’ına kadar
Bu mezarda anam babam yalnız ben yaşıyorum
Her zerremle acıyorum
Vazgeçtim ölmekten de
Son umudu yaşatmak için
etkin garip



