tadından ötürü – nevin ulusoy

Kimse tadından ötürü içmez, biliyorum ben de
“Kadehlerde dudak izleri” aranır, nasıl, hayalinde
Bak nasıl da bilir uçurumum
Bütün renkleri içmiş uçurumum
Kırıklarımda dolaşmak, yalın ruh
Kızıl gözyaşları uçurumumun ateşini besliyorlar hep
Orman ve deniz kokar benim sarhoşluğum
Sana delice neyim, bilmiyorum bile
Adların ne önemi var ki zaten
Geçelim adlardan
Başka bir şey olsun bu, adı olmasın
Başka bir şey bu, dedim ya, geçelim adlardan
Konuştukça seninle bir şeyler karalıyorum
Hiç gitmemişsin, gitmemiştin, bak, buradasın
Bir kor, söndükçe daha çok alevlenen
Kaya nasıl köpük köpük, bak, beraber mi taşısak?
Varoluş, mavi teklik sevdalı, ıssız ve yeşil kokulu
Bir şehir özlemi gibi, sende seni özlüyorum
Bir şehirle hep hayalimde kucaklaşmak gibi
Bir şehrin seni çağırması
Yalnız senin duyduğun bir hasret ezgisiyle
Kim biliyor ruhunun en diplerinin sönmez ateşle istediğini
Dinmeyen, tam kıvamında
Kelimeler nasıl da anlamsız bazen
Kimse tadından ötürü içmediğinde
Kelimeler
Ah nasıl
Dilsiz
Kırıklarda yürünür işte, boşlukta
Boşluk, sen
Kimse tadından
Tadından
Sen, tadından
Kendi sularımda
Şehrimin ezgisinde, senin tadın mavi
Hep hüzün yazdıran, hüzün
Mavisi tadında hüzün
Biliyorum, kimse tadından ötürü içmiyor
Bir an, ah
Tutsan ellerimi, tutsan,
İçerek gidemezsin oraya, bilsen
Biliyor musun?
Bir öpüş sadece bir öpüş müdür her zaman?
O şiir diyarına gidiş yolu mudur?
Dokunduk yine şiire bak
Sorular sormayalım
Kelimeler, dedim ya, geçmişiz kelimelerden

Seni mi aradı yoksa hep günlerim?
Günleri adlandırmayalım, hep bir sonsuzluk saklı sarmalında
İki kişi aynı rüyayı görse tutar mı ellerimizden o rüya?
Sormayalım değil mi, ah, sormasak
Denizin dediği gibi, uzatıp ellerimizi
Bekleyelim, rüyayı, sonrasını
Yaşam, yalnızca bir gün, belki bir an
Sen, yalnızca bir an, bir an, sen
Kimsenin tadından ötürü içmediği yer
Rüzgarım hep senden yana esiyor
“Sarhoş olun, durmamacasına”
Kadeh kadeh ateş içiyorum ben de
Binlerce yıldır mı yalnızca bir gecedir mi?
Uçurumumun en dibine dokunup gökyüzünün zirvesine çıkıyorum ateşlerce
Tadından ötürü içmiyorum ateşi
Ateş unutuluşunda binlerce yıldırım
Bir gecedir mi, bilmiyorum
Adı olmayan ateş sönerken daha güçlü tutuşuyor gökyüzümle uçurumum arasında
Güzel mi bu kafa, bilmiyorum
Susmaları içiyorum, tadından değil yalımlı
Ayak tırnaklarımın ucundan saç tellerimin ucuna tek tek tutuşturan
Yalımlı tam kıvamında ateş
Üç günde üç bin yıl geçer bazen
Nefes nefes bulut çekiyorum içime
Suskunluk gece renginde bir kor
Kalbimin galerisinde fotoğrafların
Kadehlerde birikmiş alacaklar
Birbirini içmeli belki de tadından ötürü

nevin ulusoy