sevda gazisi – pınar dinçata
Sen yokken elim üstünde oynamadım
Çanak çömlek hiç patlamadı
İstop renk vermedi
Şekerlerim tat.
Leblebi tozunun dudaklarımda kalmadı izi
Anneme meybuz yerken yakalanmadım
Tek ayak üstünde beklerken ben
Hayat bana nanik yapardı.
Öyle tatsızdı işte büyümek
Saçlarımda kardan kadın hikayesi
avurtlarıma tektonik depremler
yerleştirdi zaman
Yetişkin Pinokyoların havada burunları vardı.
Kağıttan yapılan gemim dün gece battı
albümlerden taşardı hayat.
Çatıdan düşerken şehrin anıları
pelerinini açmadı
Gidenin arkasından su dökmedi
Sevdiğim mahalle kadınları
öyle tatsızdı işte büyümek
Boğaz kurudu öyle söylendi selamlar
Matruşkalarımın renkleri solgun
Boyunları bükük içleri boştu
telaşesi yoktu bayramların
Suratında sirke satıyordu
şimdinin baharları
O zamanlar tabii
sevdalanırdık her alacalı mevsimde
gözlerimizde yıldız tozları
aklımız kuşlara rakip gelirdi
havalanırdı yürek gezinirdi
tekinsiz vakitlerde gökyüzünde
gel zaman git zaman zamanelerinde
Beyoğlu taşırken yokluğunun yükünü
porselen tabaklar gibi kalpler kırıldı
Patikalar kıvrıldı yollar saptı
Sana çıkmayan sokağın adıydı
Çıkmaz sokaklar
Nobran bakışlarında
Üniformalar yaktı
Sevda gazileri.
Ben bir sevda gazisiyim
Yüreğimde inceden işlenmiş
Şarapnel parçaları
Düzenlenmiş suikastler
Kapanlara sıkıştırılmış
Can atıkları.
İnleyip dururum
Vücudum boydan boya sarılı
Ben bir sevda gazisiyim
Adamım, madalyamda ismin yazılı
pınar dinçata
