rüsva – kağan susam

gece derimizi yüzüyor,
göz pınarlarında yıkanıyor kanlı günler.
bulutlar vals sergiliyor,
günahlarımızı hapsetmiş kaldırımlar.

kuşlar kenti terk etti bu gece,
artık hiçbir çocuk yaramaz değil,
yaramayan tek şey kaygılar.

mürekkep değil kalemimi dolduran,
rüsva gecelere dağılan katran rengi gözyaşları.
bir takım yalnızlıkları anlatmak isterdim,
yalın bir güzelliği anlatmak gibi.

ölgün bir şiir yazıldı kanıyla şeytanın,
ağaçlar devrildi ormanın en sessiz köşelerinde.
kuyu diplerinde güneş cesetleri bulundu,
gökyüzü karanlığı bahşetti üzerimize.

bu şiir yazıldı,
evrenin herhangi bir kerhanesinde,
bu şiir postalandı,
kan dolu kaktüslere.

kağan susam