Renk Körü Ressamlar
Ellerime biraz daha çamur lazımdı.
Gecenin köründe—
Körebe niye oynardı çocuklar?
Yoksa
gözleri olmayan ben miyim?
Bir pencere lazımdı artık,
aritmetiği siyah olmayan.
Renk körü ressamlar doluştu evime.
Kuşluk vakti gelirlerdi—
kirli bir kadehte bulurlardı beni.
Bir bilseydiniz…
Ne kadar?
Hangi kelimem
gözlerinize renk olurdu?
Tuvalde yer kalmadı.
Siyahlar çok kalabalık.
Senin denklemin bende:
sonuç—
hep yalnızlık..
deniz düşünen
