On Yıllık Bir Sessizliğin Provası
Hikayesi uzun insanları sevin,
Çünkü onlar, bir ömrü tek bir bakışa sığdırır.
On senelik bir uçurumun kenarından bakarken,
Sessizce söylenen cümleler rüzgara karışır;
Duyulmaz ama her zerreyi sarsar.
Bir fotoğraf karesi durur, saklıda,
Bugün gülmek için değil,
Gelecekte doyasıya ağlamak için çekilmiş.
Gözlerden akamayan o inatçı damlalar,
Yüreğin en derin odalarına süzülür;
Dışarıya sızsa yanacak dünya, biliyorum.
İmkansız aşk, bir mühür gibi vurulmuş alna,
Ne gidilir bu yangından, ne kalınır olduğu gibi…
Cebinde taşıdığın uğur parasının solmuş boyası gibi,
Zamanla silinmiş yüzüm ama izi kalmış avuçlarında.
İçinden feryat figan yükselirken o son dua:
“Ölme be adam, sakın ölme…”
Senin hep iyi, mutlu, sağlıklı olmanı,
Benden çok uzaklarda da olsa, nefes almanı istiyorum.
Sana dair ne varsa, sessizliğin koridorlarında saklı;
Çünkü bazı hikayeler bitmez,
Sadece yaşanması imkansız hale gelir.
28 ocak 2026
ayhan yağsatan
