maval okuma rehberi – taylan onur

durup uzaklara bakanların nesli azaldı
aklından geçenleri merak ettiğimiz heykellerinde
başı kopuk
gölgeler daha derine batıyor
anlıyorum kaç olduğunu zamanın
anlıyorlar
bundan ölüyorum en çok
intihar defalarca yaşıyor bu hayatta
geçtiğim her mabette
mesai yapıyorum
günah olarak
tövbem küfür
imanım küstah
muzır bir madrabazdan öte değil bu beri
geri-limle örtmüş avuçlarımızı dualar
histerik tanrısal görü sisli
çorak
şiirim cevabımdır
içi dolu çığlık
adı konulmamış gibi
unutulmuş aniden
kıyamet bir maraton
zaman alır yok olmak
başlayalım
zaafıdır
hiçlik
her şeyin
elimle koymuş gibi ölüyorum kendimi
gelecekten naklen aktarıyorum
sert bir dumanın yansıması bu
jazz faslı başlasın
heykellerin fikri yok
başları yok
deliler biliyor bunu
ölüler biliyor
Herkesin Bildiği Zula Değildir!
kantosu sikip atılmış şiirin
haz ardan muaf bu gece
bedenin başı bozuk
tanrılar da kayıp bulamıyorum biadı
tevekkül kaç rönesanstır tansiyonsuz
tandanslardan bir yorum ötesi izbe harabe bu zihin
transandantal intihar muhbirliği ise
ben anlarımcıların zanaatı
rumca bilmez
başka diller cat pat küt
tatatatatatatatata
tatatattatatatata
tak tak tak
yarı otomatik bir kapıdan çarpan bu yalnızlığın öfkesine
yarı otomatik bir baş
bozuk
kanto sikik
şair histerik
döl yatakları paslı yaratıcılığın
imdat!
platonik manifestolar güruhsuz
uruguayda tupamaro olamasak bile
her pazar var bir şeklimiz
kasvetli
ibneliğin moby dick’leri
batıp çıkıyor sokaklarımdan
kayıp lisanın argosu gibi
şiir bilmeyene
yıkımın göçebe ve akışkan bir formu
forması bedenden tezahürat
taraftarların cibiliyeti fonetik
nerede kaybettiğini anlama
mümessilleri hırçın
antik deliler yolcu indirip bindiriyor
asklepionlardan
kaybetme ustaları usturalarını bileyliyor
tıraşa bekliyorlar ayakkabısıyla uyuyan
çocukları bayram sabahı
kerhaneler libido cilalamaya hazır
nazır ve muzır
önce başım giriyor yeni güne
kalanı kolay geçiyor
anarşist bir tümden geliyorum
benliğimle buluşmak kısa sürüyor
nihil egonun batan
şarapnelleri ile etimden
bir kapı buluyorum
kayboldum diyemem
kurtulmadım asla
yeraltı belediye hizmetleri zayıf
sigaram boş lan benim
sokakta sinyal yok olta
çünkü şair
devletle toplum arasındaki çatlakta
faaliyet gösterir
lisan-ı harabat bu sokak
kazanan herkesi ölür
gelecekten naklen aktarıyorum
neanderthallerin hesabını soracağız
evrim şehitleri ölümsüzdür
imdat!
kaç leşim var kendimde
kaç tılsım bozdum ellerimle
söküp takıyorum yapısı
zamanın
sözlerim çalışmıyor
bozuk
vurdukça duvara
nizamını da kaybediyor
daha da çalışmıyor
çabalamıyorum
duvar
kendini adam yerine koyuyor
bende taşınıyorum
utandığım yerden
deliler biliyor bunu
ölüler biliyor
döl yatakları paslı yaratıcılığın
imdat!



