Lidyalılardan bu yana
Yosun tutmuş yerlerine merhem olur,
Sıkıştırılmış pamuk bir para.
Dünyanın önünde dans ederler.
Pembe siyah renkleri
Bütün yeryüzünü kaplar.
Yer kanar
Sonra gök kanar.
Pırıltılı taşlarla bezenmiş derileri,
Yosun yeşilleri örter.
Ağdalı ağrılar yamarlar
Gözleri rutubetli dalar boşluğa.
Adaletin metresi olan zulme,
Yozlaşan madalyon seslere
Buğuda kalmış yaşamın parlak hiçligine inat
Bir umut akışır.
Sıcak demiri tokatlayan,
Soğuk bir tükürük gibi
Yapışır maskelerine.
Ve en çok onlara yakışır
Alkıştan debdebe.
fatmanur korkmaz
