kendine yabancı – araf iravul

Hayatın başlangıcıydı aslında aşk
Hayatımdın dön ve geriye bak
Buradaki enayi bendim
Fena değildim
Ötesiydin sevgilim
O mükemmel gözlerin
Seninle açığa çıkan ateşim
Herşeyi yakan nefesin
Kendime getiren tiz sesin
Gel artık bekliyorum her şeyim senin

Aşkı iki bacak arası sananlar var
Kalpleri yaşlanmış genç ihtiyarlar
Gelecek pek çok yakın
Yanlış olan her şeyi yakın
Ve dönüp geriye bir bakın
Kalan acı dolu yılların
Mahvolmuş unutulmuş aşkların
Çaresi yoktu yarım kaldım
Bitmedi ama sağlıcakla kalın

Kelimeleri kolay söylemesi
Zor yaşayıp hissetmesi
Bilemez bunu bir nazi
Rengi farklı olanlar gazi
Sabun gelecekleri
Sikeyim hitleri
nazilere kamikaze
isterdim mezarına işemeyi
aklına fikrimi döşemeyi
nerede bu siktiğimin kabri
ben bir mitoz bölünmeyim
ve ağzına sikişeyim
paramparça ve peşpeşeyim

yaşım ilerledikçe çirkinleşiyorum
sen olmadıkca çirkefleşiyorum
aşkım veya geçmişteki aşklarım
hissettiklerimiz gerçek miydi?
yoksa bir yalandan mı ibaretti?
hiçbir şey bilmiyorum çok uzaktasın…
en pasif halime iblisce ataktasın
kalbime kulak verdikçe yanıbaşımdasın
benim yerim cehennnem, sen hangi yataktasın?

bügün de yalan olduk
yürünen yollar boşunaydı
aslında herkes bir yusuftu
çaresiz dertli ve suçlu
hepimiz birer yusufuz
masum sevgi dolu günahsız
istenilenleri yerine getirdim
sadık kaldım ve köleyim
böyle sistemi sikeyim

saçmalıyorum kimine göre
kimine göre anlaşılmaz bir perde
peki ya dönsen ne çare
sen kediydin ben ise fare
aşk iyi gelirmiş her derde
her seferde başka bir bedende

birlikteyiz veya bir hiçiz
bu evrende bir piçiz
paralel evrenler sen ve ben
kendini arayan bir adem
ruhunu kaybetmiş bir havva
peki ben kimim? senin miyim?
hissedemiyorum artık seni
tekrar olabilir miyiz?
siktirip gitsen de her yerde senden iz
acaba şu an doğru gerçeklikte miyiz?
ben kiminle birlikteyim,
belki de hiçlikteyim
özür dilerim sevgilim!
ben kimim?

araf iravul