kaybolmuş – şevket şayık

Bir ince esermiş bilmezdim tıp fakültesinin veda Busesi
Kaybolurdu benim gibi her şarapçı
Savrulur giderdim işte
Yalan ilişkiler belki dolan laflar
Anlatması zor kalan kelamlar
Ama vardı cümlemde
Ben dağ başında bulmuştum en güzel şehrimi onun gözlerinde
Bazen bir hikâye yazmak istersin
Tanrı duy diye anlatırsın
Ben de öyle biraz birazdım
Biraz da tanrıya susamıştım konuştum
Dinledi beğenmedi
Beni ne zaman beğenen olmuştu ki
Sonra ekledi bak canan budur
Ben kaybolan biriydim işte
Sağda solda yolda ortada
Sanmayın doğruyu gösterdi
Anlam ustam anlam
Bir isim bir anlam kattı
Nerdeydik ki biz
Ne önemi var ki
Kaybolsak şu şehirde
Eğer ellerim ellerinde ise doğru yerdeyimdir her zaman

şevket şayık