HERKES WOWKEN SIRADAN OLMAK
uzun zamandır
bende olmayan bir şeyin
gitmiş ve arkasından bakakaldığım bir şeyin
ne olduğunu anlamaya çalışmanın
kısık gözleri kaz ayakları
bu giden şey
her ne idiyse
benimle şiirim arasında bir boşluk bıraktı
ellerim ve zihnim arasında
uyanıştan uykuya geçen süre arasında
gürültümle sessizliğim
duruşum ve devam edişim arasında
bi kesinti yarattı
cümlenin ortasında beliren o nefessizlik
çıktığım yolun ortasındaki o kararsızlık
gelip o boşluğa oturdu
şimdi bilmiyorum
şiirim nerede
kağıda
telefonun notlarına
kafamın içindeki odacıklara yazdığım birkaç kelime
neden bir şiire dönüşmüyor
neden anlamlı bir yere varmıyor fikirlerim
ama umutluyum
taylandda filipinlerde tayvanda
çocuk işçilere çalışma fırsatı veren bi marka
bana sponsor olacak
ve bir bar tuvaletinde
zımbalarım, koyu göz makyajım ve hızmalarımla
ben de punk olacağım
illegal imajımı legal yollarla pompalayıp
bir converse şairi olacağım
şaka şaka baksanıza
bu zevkli şiiri
hicvetmek uğruna heba ettim
neden iyi bir şair olamayacağım
kabak gibi ortada
ama bir şey söyleyeyim mi
herkes wowken sıradan olmak
zorunuza gitmesin ama
çok da sikimde
bu instagramı da kapatıyorum
muammer soyer
