** GÜNDÜZ ÖLÜLERİ
Kanımı buharlaştıran gün cehenneminden
Kalan tortu şah damarımı tıkıyor
Ölüyorum ben gündüzlere
Gece çöküyor işte yine yüreğime
Karanlıktan damıtılan kanım
Aklanıyor gündüzün piçliğinden
Ve meşrulaşıyor
Gecenin nüfusuna kaydoluyorum
Evladı olduğumu kabul ediyor yaşam
Geceden peydahlanan
Kalbim pompaladıkça damarlarıma öz kanı
Canlanıyorum
Yaşam nehrinin diplerine çöküyor
Ölü kanımın tortusu
Doğuyorum ben gecelere
Ve büyüyorum göğün deli karanlığından
Emdiğim uzaysal ışıklar ile
Bir gece şimşek olup aydınlatıyorum
Gündüzün tüm piçlerini
Hem öksüz hem yetimlerini
Toplumun dehlizlerinde yaşayan
Yaşam putlarını yürekleriyle kırmış
Tüm sahici kahramanlarını
Kavuşsunlar ışığımı takip ederek
Meşruluklarına diye
Onlara kollarını açmış bekleyen yaratıcılarına
Yani zifiri karanlığa diye
Gün yarana dek karanlığın karnını
Ve çocuklarının kanıyla besleyene kadar kendini
Özleşmelerine yol oluyorum
Gündüz ölülerinin
Gecenin öz evlatları!
Yarasa kanatlarınız olsun gece
Uçun uçabildiğiniz kadar
Gerçekliğinize
Ve yaşayın yaşayabildiğiniz kadar
Dirilme vaktidir gölgeler suretinden
Gecenin varlıksallığına
Gündüzün zehrine panzehir olsun
Varlığınız
lir ida
