Eksik Harfler
Bir kelimenin gölgesinde saklıyorum yüzünü.
Ama hep SEN’i eksik bir cümlenin içinde.
Bir kahve kokusunda denk geliyorum bazen,
Boğazımda kalıyor kelimeler;
“iyiyim” diyorum,
Seni sevdiğimi bilmeden geçiyorsun yanımdan,
Ben o anı ömürlük sanıyorum.
Bakışının ardında kaybolmuş bir harf gibiyim,
Sana varmadan sustuğum her kelime
Sanki adını unuttuğum bir düş
Ve sana yazdığım her şiir
Kendime sustuğum bir cümle,
Yüzünde gördüğüm bir gülüş
Kalbim,
Henüz doğmamış bir yıldızın gölgesinde atıyor.
Biri gülse, sen sanıyor
Bir ihtimalin küllerinde ısınıyor
Bir sessizlik var
Kırık bir aynanın içinden bana bakıyor
Ne yüzüm bana ait ne de sesim
Zaman,
Kendi nefesinde boğulan
Anonim bir küfür gibi
Kendi mezar taşına
Adını kazımış bir bekleyiş sanki
Gölgem,
Suretinin kenarında soluklanan
Bir damla sessizliğin içinde
Geçmişim gibi eriyip gidiyor
Ve ben,
Varlığının kenarında yok oluyorum.
Bir nefes kalıyor geriye benden,
Senden hüzünlü bir şekilde bahseden.
Ne kadar eksikse,
O kadar gerçek,
Eğilip kulağıma bir sır fısıldıyor
Işığı sızıyor içime
Ama hiçbir yere varmıyor.
Sanki her şey seninle başlayıp
Sonunda yine sensiz bitiyor.
Ve ben hala oradayım, yakındayım.
Düş ile uykusuzluğun arasında,
Bir harf kadar sen,
Bir hiç kadar ben…
Uygar Ç.uygar çataltaş
