birikmiş intiharlara bir yudum umut – faysal demir

“hangi yaşta ölürsek ölelim, tamamlanmamış cümlelerimiz olacak.”

-furuğ ferruhzad-

sessizliğimize ve sana intiharlar biriktirdim
ayrık otlarından,
kuş sessizliğinden
deniz maviliğinden…

süt kokusu almamış bebelerden,
iki bilek arası kan kusan babalardan,
kaldırım taşlarını yastık yapmış yalın ayak ablalardan,
yüksek binaların asansör boşluğuna düşlerini bırakan abilerden,
kaynamayan tencerenin ağırlığı altında kalan annelerden,
bana,
bize,
hepimize,
ve en çok
sana intiharlar biriktirdim,
nefes almaktan bitkin
göğüs kafesimde

sana ihtimaller biriktirdim yaşamaktan,
yaşamak uzak bir ihtimal,
yaşamak doğum sancısı
yaşamak uzun bir serüven
yaşamak yorgun bir yol,
yaşam ama yok.
yaşamak bir ip ucu,
bir gaz kokusu,
bir uçurum kenarı,
yaşamak bir intihar silsilesi…

faysal demir