Bir Kadın Eksildiğinde
Sözler vardı yine sokakta,
ama bu kez bağırışlardan arta kalan
bir kadın sesi asılı kaldı göğe
Mahşeri kalabalıkta
asık suratlı yasalar geçerken önümden
için için titreyen çocukların ellerine
annelerini bıraktım
Boş değildi elleri
kan revan da değildi belki
ama eksikti dünya
bir kadının gülüşü eksikti mesela
Mahpus şehirlerde büyüttüğünüz korkular
darağacına gönderdiğiniz sevdalar
yandaş umutlara gömdüğünüz yarınlar
hepsi bir kadının saçlarına dolandı rüzgâr gibi
O rüzgâr ki
savurdu gemileri limandan habersiz
karaya oturmaya yakın hayatları
anne rahmine düşer gibi toprağa bıraktı
Kadın
için için susup
yüreğinde astığı o sevişmeleri
haykırmadan taşıdı yıllarca.
Doğurganlığına küstürdünüz dünyayı
ama o yine de
aynı aya bakarak
güneşi takmadan
bulutlarla süzüldü
Yağmur olamadı belki
ama taş oldu
duvar oldu
ev oldu başımıza
Ben yalnız kaldığım gecelerde
asık suratlı meclisler gördüm
er gibi ölen kadınlar gördüm
biz diye çıktığı yolda
yalnız bırakılan
Gülüşünü kaybettiği yere bakmadı o
çünkü biliyordu
bakarsa yanacak şehir.
Sekiz Mart
bir çiçek değil kadının avucunda
Bir isyanı darağacından indirme günüdür
Ve ben
yetişmemiş sevgilerle kalmış bir adam olarak
itiraf ediyorum
Dünya
kadınsız bir mabet
Ve sonu hep hüzünlü
serhat sungur
