babalık – yavuz evliyaoğlu
Sevdiğimin yarısı kadar sevilsem yeter
Hak ettiğimi alsam sevgi payına
Bari sen sev tanrım, sen okşa başımı
Bir gün olsun çıkarabilsem korsemi
Ve eğebilsem boynumu İsmail gibi
Teslim olmak dik durmaktan zor geliyor
Her zerremde hissediyorum o sesi
Sen babasın baba!
Bırak çevreyi kendim bile tanımıyorum kendimi
Beni kim neylesin? Çirkin basit yorgun
Sahi kim niye sevsin beni
Evlatlarım dışında
En gerçek sevgiyi sunsam da onlara
Para kazanmak zorundayım sonunda
Eee boşuna demiyorlar
Sen babasın baba!
Cennet annelerin ayakları altındaymış
Kimse sormaz yerini ama
Cehennem de babaların sırtında
Yorulmak bile yasak babaya
Yaşadığını hayat sanır da
Bilmez bir gülüş,bakış, sarış
Kendi için yol gitmez iki karış
Bilir çünkü
Söylenmeden işitir
Sen babasın baba!
yavuz evliyaoğlu
