pimi çıkmayan saatle adam dövmek ve fosilleşen kehribarlar – merve kızılkaya

Kolay değil öyle
Pimi çıkmayan saatle adam dövmek
Yine kolay değil
İçindeki karanlığı ortaya çıkartmak
Sadece devlere nasip olur bunlar

Böyle görünsün her zaman
Devlerin gerçek nasipleri

Binlerce yıllık tarihle
Ellerini ve boynunu süslemiş
Kehribarları çıkabilmiş yerin altından ama
O çıkamamış

Yine söylüyorum..
İçin için çıktığını söylese de
Ya da dokunsa da
Hiçbir şeysizliğiyle herkese,
Ellerini ve boynunu süsleyen kehribarlar
Yer altında olduğunu gizleyemiyor
Sokağın sahibi olmanın hakkını vermektir bu

Böyle görünsün her zaman
Sokağın gerçek sahipleri

Ruh girince devin bedenine
Önce ellerine bakar
Sonra saatine
Çaktı bir sille eşkıyanın ensesine
Adam döveceksen
Bileğine pimi çıkmayan saatini takmalısın
Yoksa çıkar saat kadranından

Bunu böyle bilsin tüm kabadayılar

Hoyratça kaybettiği kendini bulmak için
Masumiyetine geri dönmeyi diledi
Fakat göz bir kere kan gördüğünde
Bir daha eskisi gibi bakamaz

Bunu böyle bilsin tüm haydutlar

Devlerin elleri
Tarttığı olayları,
En hassas teraziden daha adil ölçer
Daha şiddetlisini de yapardı o
Blues dinlemeye de başlamış

Hep blues dinlesin tezgahındaki kehribarlar

Et gidince kemik kalacağız
Sonra hırsız polis oynayacağız
Aslında bir hırsız olduğumu fark edebilmesi için
Daha ne kadar anlatabilirim kendimi

Bir heykel
Neden ilgisini çeker bir hırsızın?
Çünkü bilir içinde mücevher saklandığının

Reçine ve sülfürik asit,
Adamın ciğerini bilir
Bi beni bilemedi

Ters köşe böyle yapılır
Bunu böyle bilsin bütün kalpazanlar

Henüz kendi çocukken,
Kucağında bebeğiyle bekleyen kadınları da gördü
Oturmuş dizlerini döven anneleri de
Kardeşini doğuran kızları da gördü
Tuvalette ölen evsizleri de

Hani cellatlar kör ve sağırlardan seçilirdi
Kim için duydu
Kim için gördü onları?
Kim için öldü
Kim için öldürüldü onlar?

Bu soruyu sorsun kendine bütün kameramanlar

Artık konuşmanın vakti geldi
Bazı insanlar dünyaya görevli olarak gelir
Sokağın başına bakıp bakıp
Biri geliyor mu diye baktığımı
Ve neden baktığımı
Bir tek “o” bilir

Bunu böyle bilsin tüm kahinler

Yaşadığın her şey fosilleşmiş
Ve boynundaki kehribarların içine yerleşmiş
Sen tadını çıkaramadığım
Egzotik bir meyve gibisin
Gözlerimdeki vebayı silmeliyim
Sakın aşağıya bakma
Sana bakmak isteyen yukarı baksın
Ama sen aşağıya bakma

Bunu böyle bilsin tüm cüceler