“yeterince gece oldu, sessizliği sonuna kadar açabiliriz”
baktım ki yaşıyorsun, gördüm ki kaçıyorsun*
şehadetimi kureyş kabilesine iade ettim, günahlarıma zabıt bulamasınlar
midende taşıdığın parmak izimdir, kriminal bir suç değildir
uyku ile uyanıklık arana, dik ve mağrur havana
allah yeryüzündeki bütün ilke ve ınkılapları ıslah etsin ki; sakil bir duruş sergilemeyelim
tırnağımı kerpetenle çekmek isteyen ılımlı fakat cinnet yüklü kaygılarla boğuşuyorum görmüyor musun
bir ölüye hareket rolümü lucid dream
ziyarete benzer yüzünün her boğumu
sevişmek hasıl oldu keramet, öpüşmek zuhur etti istidraç
yeni bir tat, yeni bir sıvı
bulaşmışken dnan ağzımın genital dönümüne
buna sarhoş hatası değil, zelle denir
maskeledik, gölgeledik, kontürledik hatta, düştüğümüz mukkades çukuru
rahat değiliz belki ama haricilerden de değiliz
baktığım her aynada geleceğimi
geçtiğim her sokakta gençliğimin bastonunu gördüm
standart klişelere mahal verilmeksizin, doğaçlama arzuluyorum seni
istihkakımdan fazlasını istiyorsam, dudağımın alnı değmesin dudağının secdesine
alışmışken şöylelemesine biraltmışsekiz cürmüne
tazelik katmışken müstakil bayat şecereme
seni, seninle ve dahası senin için -açılsın bir hikâye-
uykudan sonraki o zorlak mefhum
gerekçelerimin arasında yokken oksijen açlığı
mukavemetimi kime veya neye entegre etmeliyim
düşünsel anlamda yahut ontolojik hezeyanlarda
orda, burda, şurda
ses dalgalarım muhattabını bulmalı ve inlemeliydim acı çekerek
milyar yaşlı gezegenin üstünde ve altında
seni kırılgan dünyada bulmak; altın oran
bulantılarımı camus taşısın, yabancılığımı sartre tanısın
kanımızı analog akıtacaklar monolog öleceğiz
can çekişmeleri sahneye koyan
bizi birbirimize şahit tutan, komşu kılan, seyirci yapan ve tanrı tanır yanımızla
dramatik sonla biten, kazara güldüğümüz az sekanslarla
tadı damağımızda kalan bir sonla ve sonramızla karadelik
otoriteni sorgulayacak bi’şey yapacak gibi oldumsa da vazgeçtim
yunusun hâlini okudum, eyyübün başına gelenleri duydum
dünya senin fakat içindekiler de biziz ne yapalım
biliyorum görüyorsun ama yine de söyleyeyim
çocukları yetişkin bombalarla vuruyorlar amin
ali fırat akdemir
